[Kinderboek] Kleine Krokodil

Het was zondag, echt zo’n dag.

In het heerlijk ruikende gras van het erf lag de Kleine-Krokodil-met-zijn-grote-Bil.

Zijn ogen half dicht, half open. Een teken dat hij nadacht.

Van zijn bek zag je een paar grotere tanden tussen de glimlachende lippen. Een teken dat hij nadacht over blije dingen.

Zijn staart stak een eindje de lucht in. Dat deed-ie altijd wel, door die grote Bil van de kleine Krokodil, maar nu bewoog dat puntje van zijn staart heen-en-weer. Een teken dat hij nadacht over blije en spannende dingen.

Achter zich hoorde hij het.. splasj-splasj van water. Moeder Krokodil, die de was deed.

Van vader Krokodil was niets te merken, lag zeker ook ergens te dutten in de zon.

Plotseling voelde hij een beet! In het puntje van zijn staart!. Kleine Krokodil was in één keer klaar wakker.

Achter zich hoorde hij hard gelach. Dat was Krokkie, natuurlijk zijn beste vriend, slap van de lach. Vlug beet Kleine Krokodil met zijn grote B.. toen in het puntje van Krokkies staart.

Een heftig spel staartkrijgertje volgde. Af en toe hoorde je de kaken dichtklappen.

Dan zei moeder krokodil, terwijl zij de was ophing: “Niet te wild, jongens, denk erom: het is maar een spel”.

Ze deden buik opdrukkertje tot een van de twee alleen nog maar op achterpoten en staart stond. Kleine Krokodil rolde door zijn grote bil steeds om, lachend van pret. Probeer maar eens de sterkste te zijn als je steeds moet lachen. Dat lukt je nooit.

Dus moesten de vrienden een ander spel verzinnen.

AVONTUUR EEN

“Zullen we in het bosje gaan spelen?” stelde Kleine Krokodil toen voor. Het bosje lag achter de bomen van het erf, aan de overkant van het beekje, dat nu bijna droog stond.

Krokkie keek naar het huisje, naar de tuin, naar de bomen op het erf en zei:”Jouw moeder zegt altijd dat het niet mag hoor, de Anaconda’s zijn lastige buren”.

De kleine Krokodil keek. Ook hij zag zijn moeder niet, keerde zich om, sloop door de bomen, door de bijna droge sloot en was al in het bosje verdwenen voor Krokkie uitgesproken was. Krokkie kon niets anders dan Kleine Krokodil met zijn grote Bil volgen.

Spannend was het wel. Ze deden tikkertje om de dikke bomen heen, sluipertje onder hoge varens, verstoppertje en overvalletjes. Toen zag Krokkie iets vreemds hangen aan een tak van een boom.

Een bloem was het niet, al gingen er wel bijen in en uit. Ze gooiden er stokjes naar. Er gebeurde niks, alleen werden de bijen wat wilder.

Kleine krokodil vond een steen en gooide die naar de vreemde bol. “Raak” jubelde hij, toen de bol wild heen en weer schudde en de bijen er nog wilder omheen zoemden.

Lachend stond kleine krokodil met zijn grote b… (interactie) naar dit succes te kijken, terwijl Krokkie al doorgelopen was. “Wat Een treffer” zei hij, maar toen.

Even werd alles stil… maar dan…, “Jewfk!!!”.

Gillend en jankend rende kleine krokodil door het bosje, over de bijna droge sloot, door de bomen van het erf: “Mama, Maamaaaaa!!”

Geschrokken kwam moeder krokodil het huis uit gesneld om te zien wat haar kleintje overkomen was. Maar kleine krokodil kon niet anders dan “Mamaaa” en “jewfk” roepen en er rolden grote krokodillentranen.

Kletsnat kwam Krokkie aangerend. Hij vertelde ma krokodil wat er gebeurd was en dat hij niet gestoken was, omdat hij in de bijna droge sloot gevallen was, toen kleine krokodil zo schreeuwend kwam aangerend, achterna gezeten door boze bijen.

Moeder krokodil viel boos uit: “Jullie wisten dat je niet in het bosje mochten komen, stouterds!”. Medelijdend met de nog altijd hard huilende kleine en de nog natte Krokkie stopte haar boosheid. “Jij vlug naar huis, Krokkie. Jij moet mee kleintje”. Binnen zag moeder krokodil, dat de meeste steken van de bijen raak waren geweest op de grote bil. Ze smeerde de bil vol met verkoelende Arnica-zalf en stopte haar kleintje toen in bed, want dat doet goed.

Het werd al wat donker. Daar lag kleine Krokodil met zijn grote Bil en één nog grotere bil door bijenbulten.

AVONTUUR TWEE

’t Was avond. Moeder en vader Krokodil zaten voor de TV een spannende film over Dinosaurussen te kijken. Buiten het geluid van de TV was alles stil.

Gehuil… er klonk gehuil aan de achterkant van het huis. Gehuil uit de richting van het kamertje van kleine Krokodil. Geschrokken keken vader en moeder elkaar aan, holden toen tegelijk naar het achterkamertje, naar het bed van de kleine Krokodil maar dat was…leeg! Moeder keek onder het bed, vader in de kast, nergens was de kleine Krokodil met zijn grote Bil te zien.

Zijn gehuil hoorden zij toch duidelijk. Toen zagen vader en moeder het open raam. Zij keken naar buiten en ja hoor…. Onder een boom, in het maanlicht, op het erf zat die Kleine Krokodil heftig huilend. Mama en papa renden naar buiten: “Wat deed je nou buiten” “Wat is er dan?”, “Waar doet het dan zeer?” “Waarom huil je toch, lieve?” Zo praatten ze deel ongerust, deel boos tegen de kleine krokodil. Vader bracht de kleine naar binnen, in het licht. Daar zagen ze dat er beetje bloed zat aan het puntje van de staart van de kleine krokodil. Terwijl vader krokodil hem een slok water gaf tegen de schrik en moeder zijn punt van de staart verbond met boven op een strik, vertelde het kleine zijn verhaal.

Zonder pijn was hij wakker geworden. Hij had gedroomd dat hij door het bosje sloop, zo goed als papa dat kon. Hij was voor het raam gaan staan. In het maanlicht kon hij alles goed zien, de bomen, de struiken, de vuurvliegjes en de vleermuizen die op hen jaagden en dat hij toen had gedacht: ik oefen nog een keertje in die struik hier op het erf en dan laat ik papa zien, hoe goed ik sluipen kan…

“O,o” zeiden, vader en moeder toen. “we snappen het. Door je grote bil ben je vergeten je staartje echt diep tegen de grond te drukken. Nu heeft een vleermuis jouw glanzende staartpuntje als een vuurvliegje aangezien en je gebeten”. Gelukkig was het niet ernstig en toen vader hem bij het naar bed brengen: “Morgen na schooltijd zal ik je helpen leren sluipen als een grote krokodil” beloofde, sliep de kleine Krokodil met zijn grote b…. als een roos de nacht door.

Op school trok hij veel bekijks en toen hij, samen met Krokkie van zijn avonturen vertelde, werd er veel gelachen en grapjes gemaakt over billen en bulten en vuurvliegjes in het donker. Juf vond het echter nodig alle kinderen te moeten waarschuwen vooral naar mama en papa te luisteren, anders krijg je zulke steken en beten. De kleine krokodil voelde er geen steek of beet meer van.

– Wordt Vervolgd –

Auteur : morningdew

©2000-2012

3 Reacties to “[Kinderboek] Kleine Krokodil”

  1. V Says:

    schattig

  2. lina Says:

    het zou beter zijn als er paar foto’s zijn

    dank u

    groetjes lina

    • kleinekrokodil Says:

      Dank je Lina,

      De bedoeling is dat Illustraties gaan komen.

      Moet nog die laten maken door een artist uit India. Ben aan het voorbereiden

      elk geval bedankt

      Vriendelijke groet

      Dew

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: